اشک هایت را به من ببخش، پاییز

تا نگاه میکنی وقت رفتن است آه ای دریغ و حسرت  همیشگی، ناگهان چقدر زود دیر می شود.

وقت آن رسیده که کوله بار علم و دانش را چون پرستو های مهاجر بر شانه های بی جان خود مهمان کرده و همچون جابر بن حیان سوی علم و تحصیل روانه شد. ما کجا و آنها کجا؟ روزی دریغ از یک جرعه مکاشفه و بحث زین حال همان بهتر که این چنین نیست چون که اینجا مجالی نیست جز گفتن خسته نباشید استاد!!!! از خود راضیخواهی نشوی رسوا و گاه تحت تعقیب دوستان...زنهار ، همرنگ جماعت شو!! جماعتی ملول از درس و بحث و گاه نشستن هایی فارغ از حضور  روح و جان در کلاس.  چه شود دیگر!!! جز این راهی نمانده بر علم و تحصیل در سرزمینی که روزی بوعلی سینا تنفس می کرد . از ما گفتن بود ، ما خود ، رغبت را به ناچار در چاله ای مدفون ساختیم . باشد تا دیگران سهمی از ثانیه های جوانی برند.چشمک

 در این بین سخنی در غمناکی خود آورده ام بس سوزناک ، باشد دیگران سهمی برند از اشک های بی امانم

اشک که از چشمم فرو میریزد ، غمی در دل ، تازه سر بر میآورد. در عمق صدایم ،  حنجره فریاد میکشد. بازوان بی احساسم میلرزد و میلرزد. این است حال روزهای غمناکم....که فقط کاغذی بی روح،  همدم تنهایی من خیس میخورد در اشکانم. این چه سزایی است که آدم پرداخت....کاش آن روز سیب از دستمان میلغزید کاش آنروز آسمان نعره بر میداشت در پی لرزاندن شاخه های سیب، مبادا کسی دست برد بر آن....فکر که میکنم ....میبینم افکارم بیهوده است...این ها جز مشتی لغت ، سودی نبخشد حالم را...چرا در پی این همه سکوت مطلق....گوش هایم پر شده از فریاد؟....چرا این همه معنا را ....در پس واژه ها ، جای گذاشتیم؟....چرا پوچی نزدیک تر از دیروز به ما  در قهقهه ای مستانه زل  میزند؟.....چرا دلهامان تاب این همه، را ندارد و میرود به سوی رهایی از جو سرنوشت بد روزگار؟

/ 4 نظر / 8 بازدید
madela

azizam khiliiiiiiiiii khili khoshhalam kardiiii ke ro postam nazar dadiiiii dostaye vagheiemo shenakhtam mamnoonam 100000000bar

مجتبی

سلام باور کنین پاییز اونقدر هم غمگین نیست به خدا....[پلک] روز نو.....شروع نو....درست میگم؟![پلک][گل][گل]

madela

khiliiiiiiiiiii mamnoon ke sar zadiiiiiiii poste sokot o aramesh abadi fogholadas tabrik migam

فائزه

همیشه فکرکن که توی یک دنیای شیشه ای زندگی می کنی پس مراقب باش به طرف کسی سنگ پرت نکنی چون اول دنیای خودتو می شکنی.[لبخند]